İbn Arabi'nin eserinde, insanın özüne ulaşmadaki en önemli engeller arasında cehalet, dışsal bağlılıklar ve içsel çatışmalar yer alır. Cehalet, bireyin kendini tanımasını ve özünü keşfetmesini engellerken, dışsal bağlılıklar, kişinin manevi yolculuğunda dikkati dağıtabilir. İçsel çatışmalar ise, bireyin ruhsal huzurunu bozarak, öz ile olan bağlantısını zayıflatır. İbn Arabi, bu engellerin aşılması için içsel bir sorgulama ve manevi pratiklerin önemini vurgular; böylece birey, kendi özüne dönerek gerçek anlamda bir öz keşfine ulaşabilir.