Isaac Newton'un dinî inançları, onun bilimsel çalışmalarını derinlemesine etkilemiştir. Newton, evrenin düzeninin Tanrı'nın bir yansıması olduğuna inanıyordu ve bu inancı, bilimsel keşiflerinde bir motivasyon kaynağı oluşturdu. Tanrı'nın yarattığı düzeni anlamak için bilimsel yöntemleri kullanma çabası, onun araştırmalarının temelini oluşturuyordu. Dini inancı, ona yalnızlık ve varoluşsal kaygılarla başa çıkma konusunda da bir destek sağlarken, bilimsel başarıları ise ruhsal bir tatmin aracı olmuştur. Böylece, Newton'un bilimi ve dini birbirini tamamlayan unsurlar olarak görülmektedir.