Eğer karakter adını unutmamış olsaydı, muhtemelen kendi kimliğini daha sağlam bir şekilde inşa edebilirdi. Bu durum, onun geçmişiyle olan bağlarını korumasına ve sosyal ilişkilerini daha sağlıklı bir şekilde sürdürmesine olanak tanırdı. Unutma, karakterin içsel çatışmalarını artırırken, aynı zamanda hayatındaki önemli anları ve insanları sorgulamasına yol açar. Adını bilmek, bireyin kendini tanımasını kolaylaştırır ve bellek yoluyla kimliğini inşa etmesine yardımcı olur. Bu bağlamda, adının korunması, karakterin yaşamında daha stabil bir psikolojik yapı ve daha az kaygı ile sonuçlanabilirdi.