Keller, bireyin kimliğini şekillendiren en önemli etkenlerin içsel dürtüler ile toplumsal normlar arasındaki denge olduğunu savunur. Bu iki unsur, bireyin davranışlarını, seçimlerini ve duygusal durumlarını etkileyerek, kimliğin oluşumunda kritik bir rol oynar. İçsel dürtüler, bireyin doğuştan getirdiği özelliklerdir; toplumsal normlar ise çevreden edindiği deneyimlerle şekillenir. Bu etkileşim, bireyin kendi benliğini anlaması ve sosyal ilişkilerdeki yerini bulması açısından büyük bir önem taşır.