Kemal Tahir, 'Rahmet Yolları Kesti'nde doğa ile insan arasındaki ilişkiyi, insanın hayatta kalma mücadelesi ve toplumsal adalet arayışı üzerinden derinleştiriyor. Doğa, zorlukları ve güzellikleriyle insanın yaşamında önemli bir yer tutarken, karakterlerin içsel çatışmaları ve hayatta kalma arzuları da bu ilişkiyi şekillendiriyor. İnsanlar, doğanın sunduğu zorluklarla başa çıkarken, aynı zamanda toplumsal yapıyla da etkileşime giriyor. Bu bağlamda, doğa, insanın kimliğini ve varoluşunu belirleyen bir unsur haline geliyor.