Kierkegaard, bireyin varoluşsal kaygılarını içsel bir mücadele olarak ele alır. İnsan, kendi seçimleri ve toplumsal normlar arasında sıkışırken, bu durum kaygı ve yalnızlık duygularını pekiştirir. Eserinde, bireyin kendi iç dünyasıyla yüzleşmesi gerektiğini vurgular. Bireyin, kendi yaşamının anlamını bulma çabası, onun varoluşsal kaygıları ile başa çıkabilmesinde önemli bir yer tutar. Kierkegaard'a göre, bu kaygılar insanın özgür iradesini ve kendi kimliğini bulma yolundaki temel bir motivasyondur.