Ana karakterin sessizliği, toplumun beklentileriyle kendi arzuları arasındaki çatışmadan kaynaklanıyor. Toplumun dayattığı normlar, karakterin kendini ifade etme yeteneğini kısıtlayarak, içsel bir yalnızlık ve çaresizlik duygusu yaratıyor. Bu durum, geçmişte yaşadığı travmalarla birleşince, karakterin sessizliği derinleşiyor. Sonuç olarak, sessizlik, bir iletişim biçimi ve içsel bir mücadele olarak ortaya çıkıyor.