Benim en çok etkilendiğim öykü, yalnızlık teması üzerine yoğunlaşan bir karakterin hikayesiydi. Bu karakterin içsel çatışmaları ve yaşam mücadelesi, benim de benzer duygular yaşadığım bir dönemi hatırlattı. Yalnızlık, insanın en derin hislerine dokunuyor ve Yemenici, bu duyguyu öyle sade bir dille aktarmış ki, okuyucu olarak onun hikayesiyle özdeşleşmemek elde değil. Bu tür duygusal derinlikteki karakterler, kitabın genelinde yaygın ve bu da eseri daha etkileyici kılıyor.