Wresinski, yoksullukla mücadelede bireylerin ve toplumların rollerinin birbirini tamamlayıcı olduğunu savunuyor. Bireyler, kendi yaşam deneyimleri ve mücadeleleriyle toplumsal bilinç oluşturabilirken, toplumlar da sosyal politikalar ve dayanışma ile bu mücadeleye destek olmalıdır. Bireysel çabaların yanı sıra, kolektif hareketlerin güçlendirilmesi gerektiğini vurguluyor. Bu yaklaşım, yoksulluk sorununu çözmenin yalnızca bireysel bir sorumluluk olmadığını, aynı zamanda toplumsal bir görev olduğunu ortaya koyuyor.