Aziz Şeker, bireylerin toplumsal normlarla çatışmasının, içsel huzursuzluk ve yalnızlık duygularını artırdığını belirtir. Bu çatışmalar, bireylerin kendilerini ifade etme biçimlerini etkilediği gibi, toplumsal aidiyet hislerini de sorgulamalarına yol açar. Normlara karşı duyulan isyan, bireylerin varoluşsal kaygılarını derinleştirirken, aynı zamanda toplumsal yapının eleştirisini de beraberinde getirir. Bu bağlamda, bireyler, kendi içsel dünyalarında ve toplumla olan ilişkilerinde yeni sorgulamalar geliştirmek zorunda kalırlar.