Ayçiçeği Özlemi'nde doğa, insan ruhunun yansıması ve duygusal durumların şekillendiricisi olarak ele alınmaktadır. Turgay Fişekçi, doğa unsurlarını kullanarak insanların içsel çatışmalarını ve özlem duygularını dile getirirken, okuyucuya doğanın güzellikleri aracılığıyla bir umut sunar. Doğa ile kurulan bağ, bireyin ruhsal durumunu dengelemeye yönelik bir arayış olarak ortaya çıkmakta ve bu süreçte okuyucu, kendi duygusal deneyimlerini yeniden keşfetme fırsatı bulmaktadır.