Karakterlerin karşılaştığı korkular, genellikle geçmişlerindeki travmalarla doğrudan ilişkilidir. Her biri, yaşadığı olaylar sonucu oluşan derin psikolojik yaralar taşır. Bu yaralar, mahzende karşılaştıkları tehlikelerle yeniden açılır. Örneğin, bir karakterin çocuklukta yaşadığı bir kayıp, mahzenin karanlığıyla birleşerek onun korkusunu tetikler. Diğerleri de benzer şekilde, geçmişlerindeki olaylar nedeniyle hem içsel çatışmalar yaşar hem de grup içindeki dinamikleri etkiler. Dolayısıyla, korkular, sadece dışsal tehditlerden değil, aynı zamanda karakterlerin kendi iç dünyalarından kaynaklanmaktadır.