Mizah, Aziz Nesin'in 'Gözünüz Aydın Efendim!' romanında, toplumsal eleştirinin temel bir aracı olarak işlev görür. Yazar, karakterlerin yaşadığı absürt durumlar ve diyaloglar aracılığıyla, toplumun çelişkilerini ve adaletsizliklerini mizahi bir dille ele alır. Bu sayede okuyucu, gündelik yaşamda sıkça karşılaşılan sorunları eğlenceli bir şekilde sorgulama fırsatı bulur. Mizahın kullanımı, karakterlerin derinliklerini ve zayıflıklarını ortaya koyarken, toplumun normlarıyla birey arasındaki çatışmayı daha görünür hale getirir. Sonuç olarak, mizah, sadece eğlence değil, aynı zamanda derin bir toplumsal eleştiri biçimidir.