Kitapta mizah, toplumsal eleştirinin önemli bir aracı olarak kullanılır. Özkahraman, karakterlerin yaşadığı komik durumlar aracılığıyla toplumsal normları ve sorunları hicveder. Bu mizahi yaklaşım, okuyucunun gözünde olayların ciddiyetini azaltırken, aynı zamanda düşündürücü bir perspektif sunar. Gülme, eleştirel bir bakış açısı oluştururken, okuyucunun toplumsal gerçekleri daha iyi anlamasına yardımcı olur. Sonuç olarak, mizah, yalnızca eğlencelik bir unsur değil, aynı zamanda derin bir düşünce ve eleştiri aracıdır.