Yalnızlık ve sosyal bağlılık arasındaki dengeyi bulmak, bireyin içsel dünyası ve dışsal ilişkileri arasında bir denge kurmasıyla mümkündür. Soysal, bu dengenin sağlanmasında bireyin kendini anlama çabasının kritik olduğunu vurgular. İnsan, yalnızlık anlarında kendini tanıma fırsatı bulurken, sosyal ilişkileri de kimliğini geliştiren öğeler olarak karşımıza çıkar. Bu nedenle, bireyin hem içsel deneyimlerine hem de başkalarıyla olan etkileşimlerine dikkat etmesi gerekmektedir. Denge, bu iki alanın harmanlanmasıyla sağlanabilir.