Machado, doğayı bir aynaya benzeterek, insan ruhunun derinliklerini yansıttığını ifade eder. Eserinde doğa, bireyin duygusal durumlarını ve varoluşsal kaygılarını açığa çıkaran bir karakter gibidir. Bu durum, okuyucunun doğa ile olan ilişkisini sorgulamasına ve insanın ruhsal durumunun doğa ile nasıl iç içe geçtiğini anlamasına yardımcı olur. Doğa, Machado'ya göre insanın yalnızlığını, aşkını ve yaşamın geçiciliğini derinlemesine hissettirir.