Mahpus'ta zaman ve bellek, bireyin kimliğini şekillendiren iki temel unsur olarak ele alınır. Proust, anıların zamanla nasıl değiştiğini ve bireyin geçmişle olan ilişkisini derinlemesine işler. Zamanın geçişi, karakterin anılarını yeniden keşfetme çabasıyla birleşirken, bellek, bireyin varoluşsal sorgulamalarında önemli bir rol oynar. Bu bağlamda, geçmiş deneyimlerin günümüzdeki etkileri, romanın ana temasını oluşturur.