Altıok'un şiirlerinde acının evrenselliği, bireyler arasında güçlü bir empati bağı kurar. Şair, kişisel deneyimlerini evrensel bir dille aktararak, okuyucunun kendi duygusal deneyimlerini sorgulamasına neden olur. Bu durum, acının yalnızca bireye ait olmadığını, insanlığın ortak bir gerçeği olduğunu vurgular. Okuyucu, bu evrensellik sayesinde kendi acılarıyla yüzleşirken, aynı zamanda başkalarının acılarına da duyarlılık geliştirme fırsatı bulur.