Mevlana'nın aşk kavramı, insanın manevi yolculuğunun temel taşlarından biridir. Aşk, bireyin Tanrı ile bütünleşmesini sağlayan bir araç olarak görülür. Mevlana, aşkı, yalnızca bir duygu değil, aynı zamanda bir varoluş biçimi olarak tanımlar. Bu bağlamda, aşk, insanı içsel huzura ve derin bir anlayışa yönlendirir. Aşk sayesinde birey, kendisini aşar ve ruhsal bir uyanış yaşar. Mevlana'nın öğretilerinde aşk, insanın kendini bulmasına ve Tanrı'ya ulaşmasına giden yolda en önemli motivasyon kaynağıdır.