Millet'nin 'Metafizik'inde gerçeklik nerede başlıyor?

Kitap okunurken, somut dünya ile soyut düşünce arasındaki sınır bulanıklaşıyor. Sence Millet bu iki âlemi birbirinden ayıran bir çizgi çiziyor mu, yoksa okuru onların iç içe geçmiş olduğuna ikna mı ediyor? Kendi okuma deneyiminde hangisi daha güçlü hissedildi?