Mizah, zor dönemlerde bireylerin ruhsal dayanıklılığını artıran önemli bir unsurdur. Emine Özgenç'in eserinde, 12 Eylül dönemi gibi trajik olaylar karşısında mizah, insanları bir araya getiren ve acılarını hafifleten bir araç olarak öne çıkar. Gülmek, insanların zorluklarla başa çıkma biçimlerinden biridir; bu da sosyal dayanışmayı pekiştirir. Mizah yoluyla, bireyler yaşadıkları travmaları paylaşarak, yalnız olmadıklarını hisseder ve birlikte aşma iradesi gösterirler. Bu bağlamda, mizah, hem bir savunma mekanizması hem de toplumsal bir bağ kurma aracı işlevi görür.