Mutluluk kavramının endüstrileşmesi, bireylerin özgür iradesini olumsuz yönde etkileyebilir. Çünkü bireyler, toplumun dayattığı mutluluk standartlarına ulaşmak için sürekli bir çaba içinde olurlar. Bu durum, bireylerin kendi içsel mutluluk tanımlarını göz ardı etmelerine ve dışsal faktörlere bağımlı hale gelmelerine yol açar. Sonuç olarak, bireyler, kendi ihtiyaç ve arzularını keşfedecekleri bir süreçten uzaklaşarak, başkalarının tanımladığı mutluluk kavramı etrafında şekillenirler. Bu bağlamda, özgür irade kavramı, bireylerin kendi mutluluklarını bulma yolculuklarında sınırlı kalabilir.