Oliver'ın masumiyeti, romanın karanlık temalarıyla güçlü bir tezat oluşturur. Dickens, Oliver’ın yaşadığı zorlukları ve karşılaştığı kötü karakterleri, onun saf kalbiyle karşılaştırarak okuyucuya derin bir duygu sunar. Bu tezat, insan doğasındaki iyilik ve kötülüğün mücadelesini ön plana çıkarır. Oliver’ın masumiyeti, karanlık dünyada bir umut ışığı olarak parlayarak, okuyucuya insanlığın doğasında var olan iyiliği hatırlatır. Bu denge, romanın duygusal derinliğini artırırken, sosyal adaletsizliklere karşı bir eleştiri niteliği taşır.