Pamuk'un İstanbul'u anlatma biçimi, okuyucular üzerinde derin bir melankoli ve nostalji hissi uyandırır. Yazar, şehrin ruhunu ve tarihini özenle işleyerek, okuyucunun İstanbul ile özdeşleşmesine olanak tanır. Anılar ve gözlemlerle zenginleştirilen anlatım, okuyucunun kendi geçmişiyle yüzleşmesini teşvik ederken, aynı zamanda şehrin değişen yapısına dair bir farkındalık geliştirir. Bu etki, okuyucunun kendi kimlik arayışında bir yansıma bulmasına yardımcı olur.