Permakültür felsefesi, modern tarım yöntemlerinin çoğunlukla doğayı kötüye kullanması ve çevresel sorunlara yol açması nedeniyle bir alternatif sunar. Mollison, doğal döngülerle uyumlu ve sürdürülebilir yöntemler geliştirmenin önemini vurgular. Bu yaklaşım, tarımda kimyasal gübre ve pestisit kullanımını azaltmayı, biyoçeşitliliği artırmayı ve ekosistemlerin korunmasını sağlar. Ayrıca, permakültür, yerel toplulukların kendi kaynaklarını kullanarak, gıda güvenliğini artırmalarına ve çevresel etkiyi minimumda tutmalarına olanak tanır. Böylece, permakültür felsefesi, hem çevre hem de insan sağlığı için daha dengeli bir tarım anlayışını teşvik eder.