Platon'un 'Devlet' eserinde adalet anlayışı, bireysel erdem ile toplumsal yapı arasındaki ilişki üzerinden evrim geçirmektedir. Başlangıçta, adaletin bireysel erdem olarak tanımlandığı düşünülse de, zamanla bu anlayış toplumsal bir gereklilik haline gelir. Platon, adaletin sadece bireylerin erdemleriyle değil, aynı zamanda toplumun genel yapısıyla da ilgili olduğunu savunur. Filozofların yönetici olarak rolü, adaletin sağlanmasında kritik bir faktör haline gelir. Dolayısıyla, adalet anlayışı, bireyden topluma doğru bir evrim geçirir; bireysel erdemlerin toplumsal bütünlükle birleşmesi gerektiği sonucuna ulaşılır.