Poe, 'Kızıl Ölümün Maskesi'nde ölüm korkusunu bir toplumsal eleştiri aracı olarak kullanıyor. Prens Prospero ve davetlileri, zenginlikleri ve güçleri sayesinde vebadan kaçabileceklerine inanıyorlar; bu da toplumsal sınıf ayrımını vurguluyor. Ancak, ölümün sonunda herkese eşit olduğunu göstererek, sosyal yapının çürümüşlüğünü ve bireylerin gerçeklikten kaçış çabalarını eleştiriyor. Bu durum, zenginliğin ve gücün, insanı ölümden koruyamayacağı gerçeği üzerinden, insana dair derin bir sorgulama yapar.