Quasimodo'nun Esmeralda'ya olan derin sevgisi, toplumun dış görünüşe dayalı önyargılarını sorgulamasına neden olur. Quasimodo, çirkin görünümüne rağmen, içsel güzellik ve sadakat sergiler. Bu durum, Esmeralda'nın toplumsal normlara karşı duyduğu isyanla birleşerek, okuyucuda aşkın gerçek doğasının yüzeysel yargılardan öte olduğunu gösterir. Hugo, aşkın insanın ruhunu nasıl yücelttiğini vurgularken, aynı zamanda toplumsal adaletsizlikleri ve önyargıları eleştirmiştir.