Quasimodo'nun Esmeralda'ya olan aşkı, toplumun dış görünüşe dayalı önyargılarını sorgulatır. Quasimodo, çirkinliği nedeniyle dışlanmış bir figürdür; ancak Esmeralda'ya duyduğu aşk, onun içsel güzelliğini ortaya çıkarır. Bu durum, okuyucunun önyargıların ne denli yanıltıcı olabileceğini düşünmesine neden olur. Aşkın, fiziksel görünümden bağımsız bir olgu olduğu gerçeği, romanın ana temasını güçlendirirken, insan ilişkilerinin derinliğine de ışık tutar.