Raskolnikov'un cinayeti işledikten sonra yaşadığı vicdan azabı, onun içsel çatışmaları ve ahlaki sorgulamalarıyla doğrudan ilişkilidir. İşlediği suç, Raskolnikov'un 'üstün insan' teorisiyle çelişir; zira cinayet, onun kendini kanıtlama arzusunu alt üst eder. Vicdan azabı, başta toplumsal normlara karşı gelmesinin getirdiği korku ve suçluluk duygusuyla başlar. Ayrıca, Raskolnikov'un insan ilişkileri ve Sofya gibi karakterlerle olan etkileşimleri, onun ruhsal çöküntüsünü derinleştirir. Nihayetinde, yaşadığı bu azap, insan doğasının karmaşıklığını ve bireyin toplumla olan bağını sorgulamaya yönlendirir.