Ricoeur'un kimlik kavramı, bireyin geçmiş deneyimlerinin, anılarının ve anlatılarının nasıl bir araya gelerek kendisini oluşturduğunu vurgular. Bu süreç, bireyin geçmişten gelen izleri ve hatıralarıyla şekillenir. Anlatılar, bireyin kimliğini anlamlandırmasına ve ifade etmesine yardımcı olurken, aynı zamanda bu kimliğin zamanla nasıl evrildiğini de gösterir. Dolayısıyla, kimlik, sürekli bir oluşum ve dönüşüm süreci olarak değerlendirilebilir.