Rimbaud'un 'Illuminations' eserinde doğa, insanın içsel duygularını yansıtan bir ayna gibi kullanılır. Şiirlerinde doğa imgeleri, bireyin ruh halini ve düşüncelerini ifade ederken, aynı zamanda varoluşsal sorgulamaların da bir parçasını oluşturur. Doğa, Rimbaud için yalnızca bir dış mekan değil; bireyin içsel dünyasıyla derin bir bağ kuran bir varlıktır. Bu bağlamda, doğa ile insan arasındaki ilişki, Rimbaud'un şiirlerinde karmaşık ve çok katmanlı bir şekilde işlenmiştir.