Yalnızlık, Robinson Crusoe'nun karakter gelişiminde merkezi bir rol oynamaktadır. Başlangıçta yalnızlık duygusu, çaresizlik ve umutsuzluk ile başlar. Ancak zamanla bu durum, ona içsel bir yolculuk yapma fırsatı sunar. Yalnız kaldıkça, kendi yeteneklerini keşfeder, doğayla olan ilişkisini derinleştirir ve zihinsel olarak daha güçlü bir birey haline gelir. Bu süreç, onun hayatta kalma iradesini artırırken, kendi iç dünyasıyla barışmasını da sağlar. Sonuç olarak, yalnızlık, Crusoe'nun olgunlaşmasına ve kendini keşfetmesine katkıda bulunur.