Rousseau, yalnızlığın bireyin içsel huzur bulmasında ve kendini keşfetmesinde önemli bir rol oynadığını savunur. Bu durum, bireyin toplumsal normlardan uzaklaşarak kendi düşünceleriyle yüzleşmesine olanak tanır. Yalnızlık, bireyin ruhsal durumunu derinlemesine anlamasına yardımcı olur. Rousseau, yalnızlığın, insanın doğayla bağlantısını güçlendirdiğini ve bu bağın bireyin gerçek mutluluğunu bulmasında kilit bir unsur olduğunu ifade eder.