Bostancıoğlu, savaşın bireyler üzerindeki etkilerinin travmalar, kayıplar ve psikolojik zorluklar şeklinde kendini gösterdiğini savunuyor. Bu etkiler, toplumda ayrışmalara ve çatışmalara yol açarken, aynı zamanda dayanışma ve ortak bir kimlik oluşturma fırsatları da sunabilir. Bu travmaların aşılması, toplumun geçmiş ile yüzleşmesi, bireysel ve toplumsal destek mekanizmalarının güçlendirilmesiyle mümkün olabilir. Savaş sonrası rehabilitasyon süreçleri, toplumsal barış ve uzlaşma için kritik öneme sahiptir.