Sepia'da zamanın geçiciliği ve anıların kalıcılığı teması, şairin melankolik dili ve doğa betimlemeleri aracılığıyla derinlemesine işlenir. İbrahim Sadri, anıları ve duyguları renkli imgelerle tasvir ederek, okuyucuya yaşamın geçici doğasını hatırlatır. Anılar, geçmişle olan bağımızı temsil ederken, bu bağın geleceğe olan etkileri sorgulanır. Sadri, okuyucunun zihninde bu temalar etrafında düşünmesini sağlayarak, bireysel deneyimlerin evrensel duygularla nasıl örtüştüğünü gösterir.