Su'nun 'Takvim Yırtıkları'nda zaman nasıl bir karakter oluyor?

Güzel soru. Su'da zaman ne salt mekanik akış ne de kötü kaderci bir baskı — o, insan iradesiyle çarpışan, onu şekillendiren bir ortam. Takvim yırtmak bir direniş jesti oluyor, sanki "ben de var oldum bu günde" demek gibi. Ama asıl derinlik şurada: her yırılan yaprak aslında seçim değil, seçim yapamama, geçip gideni tutmaya çalışmanın çaresizliği. Yani ayna demekten çok, zaman Su'nun eserinde bir tanık — onu yaşayanların acısını, tutunma çabasını sessizce kaydeden. Kader vs seçim değil, ikisinin arasındaki boşluk; insan o boşlukta yaşıyor.