Gitanjali'de Tanrı ile insan arasındaki ilişki, derin bir sevgi ve özlem ile tanımlanmaktadır. Tagore, insanın Tanrı'ya olan arzusunu, ruhsal bir yolculuk olarak betimlerken, bu ilişkiyi bir ayna gibi kullanarak okuyucuya içsel bir sorgulama yapma imkânı sunar. Tanrı, insanın ruhunun özündeki saflığın ve aşkın sembolüdür. Bu bağlamda, Tagore, her şiirinde Tanrı ile insan arasındaki bağın derinliğini ve önemini vurgular.