Teknolojinin yükselişi, dua etme pratiğimizi derinden etkilemiştir. Modern yaşamın hızlanması ve bireyselliğin artması, geleneksel ibadet biçimlerini değiştirmiştir. İnsanlar, dijital ortamlarda daha fazla zaman geçirirken, ruhsal pratiklere ayırdıkları zaman azalmakta ve dua, bireysel bir eylem haline gelmektedir. Bunun yanı sıra, teknolojik araçlar, dua etme sürecini kolaylaştırabilirken, insanın manevi deneyimlerini derinleştirmekte zorlanmasına da neden olmaktadır. Tavares, bu değişimin, insanın ruhsal boşluğunu daha da derinleştirdiğini savunarak, dua etmenin yeniden bir değer kazanması gerektiğini vurgular.