Woody Allen, Sırf Anarşi’de toplumsal normları sorgularken ironi, absürtlük ve alaycı bir dil kullanmaktadır. Mizahi unsurlar, karakterlerin yaşadığı durumlar ve diyaloglar aracılığıyla ortaya çıkar. Bu unsurlar, okuyucuya hem eğlenceli hem de düşündürücü bir deneyim sunarak, toplumsal eleştirinin etkisini artırır. Allen, mizahın gücünü kullanarak, okuyucularını toplumsal normlar hakkında düşünmeye sevk eder ve bu normların sorgulanabilirliğini vurgular.