Yazsonu'nda karakterlerin yalnızlıkları, toplumsal ilişkilerinde belirleyici bir rol oynamaktadır. Her bir karakterin geçmişte yaşadığı kayıplar ve hayal kırıklıkları, onları birbirinden uzaklaştırırken, aynı zamanda yeni bağlar kurma arzusunu da doğurur. Yalnızlık, karakterlerin içsel çatışmalarını derinleştirirken, toplumsal hayatta da çeşitli etkilere yol açar. Bu durum, karakterlerin birbirleriyle olan etkileşimlerini karmaşık hale getirir; zira bir yandan destek arayışı içinde iken, diğer yandan geçmişin yükleri nedeniyle ilişkilerinde çatışmalar yaşarlar. Dolayısıyla, yalnızlık teması, roman boyunca karakterlerin içsel yolculuklarına ve toplumsal dinamiklerine yön veren önemli bir unsur olarak öne çıkar.