Yoksun'daki karakterlerin yalnızlıkla başa çıkma yöntemleri genellikle sağlıksız bir döngüye işaret ediyor. Ana karakterin içsel çatışmaları, sosyal ilişkilerini zayıflatmakta ve yalnızlık hissini derinleştirmektedir. Bu durum, karakterin kendine dönük bir yaşam sürmesine ve duygusal bağlarını koparmasına yol açar. Karakterlerin yaşadığı yalnızlık, onları farklı baş etme mekanizmalarına yöneltirken, çoğu zaman bu mekanizmalar geçici çözümler sunar. Sonuç olarak, roman, yalnızlığın birey üzerindeki etkilerini vurgulayarak, sağlıklı başa çıkma yöntemlerinin önemini gözler önüne serer.