Behçet Necatigil, 'Vaktin Zulmüne Karşı Yazmak' eserinde zamanın insan üzerindeki etkilerini derinlemesine incelerken, yazmanın bu etkilerle başa çıkma aracı olduğunu savunur. Zamanın geçiciliği, bireyde kaygı ve melankoli yaratabilir; yazmak ise bu duyguların ifade edilmesi ve anlamlandırılması için bir yol sunar. Yazma eylemi, bireyin içsel dünyasını açığa çıkararak, zamanın olumsuz etkilerine karşı bir direniş oluşturur. Böylece, yazı, zamanın zulmüne karşı bir tür özgürleşme ve kendini ifade etme biçimi haline gelir.