Zeynel Çok'un şiirlerinde zaman, bireyin içsel çatışmalarını ve duygusal durumlarını şekillendiren önemli bir unsur olarak öne çıkar. Zamanın ağırlığı, karakterin kaybolmuşluk ve belirsizlik hissini artırırken, bu duyguların şiirlerdeki imgelerle birleşimi, okuyucuda derin bir düşünsel etki yaratır. Şiirlerinde, zamanın kaçınılmaz doğası ve bireyin bu akışta nasıl kaybolduğuna dair sorgulamalar yapılır. Bu bağlamda, zaman, sadece bir ölçüm aracı değil, insan varoluşunun derinliklerine inen bir keşif alanı haline gelir.