Kitaplar
Öne Çıkan Alıntılar
“Ahmet öfke ile masaya yumruğunu vurunca, tespihi elinden düşürüyor Talat. Yan masalarda demlenenlerin bakışları onlara çevriliyor. Ne bu bakışlar ne Ahmet'in öfkesi, Talat'ın alkol kokan neşesine engel oluyor. "Ne dedin sen?" diye bağırıyor Ahmet. Uyuyan yılan uyandı. Yıllar boyu içinde biriken öfkenin tapası çekildi sanki. Talat sebep olduğu gerginlikten dolayı pişman değil. Aksine, bu anların keyfini çıkarıyor sanki. Taşı zevkle kuyuya attı. Söyledikleri çok da umurunda değilmiş gibi pantolonunun üzerinde olmayan tozları eliyle silkeliyor, gömleğinin kollarını bir kez daha katlıyor. "Ben mi saldım adamı Ahmet? Bana ne kızıyorsun?" "Nasıl ya nasıl? Müebbetti onun cezası!" Kuyunun dibine düşen taş, ortalığı bulandırmaya başlıyor. Meyhaneci Cavit, gerginliği hissettiği masaya yanaşıyor. "Gençler, sakin olun. Bu akşam bitti size sanırım. Hesabı bir dahaki sefere hallederiz. Hadi, siz yavaş yavaş toparlanın da..." "Başlatma hesabına da sana da Cavit abi! Git başımdan Allah'ını seversen!"”