Ahmet Çiçek

“Artık ne kadar sefil görünüyorduysam bir ara okuldaki arkadaşlarım okulda benim için herkesten yardım toplamayı bile düşünmüşler. Bana gelip anlattıklarında şiddetle reddettim. Çünkü biliyordum ki onlardan yardım kabul edersem ister istemez her davranışımı takip edecekler ve bir gün ola ki bir şımarıklık edip kantinde bir gazoz içsem ya da kazara bir kahkaha atsam sorgulanacaktım. Her ne kadar niyetleri iyi olsa da aç kalmayı tercih ederdim.”