Kitaplar
Öne Çıkan Alıntılar
“Tek çocuklu ailelerde evcil hayvan beslemek, evde kendisine muhtaç bir canlıyla büyüyen çocuk, arkadaşlarına karşı kaba ve haksız davranmaması gerektiğini bilir. Adalet ve merhamet duyguları gelişir. Sevgi ve dostluğa giden yolun karşısındakine anlayış, sabır ve hoşgörüden geçtiğini bilerek yetişir. Hayat: En büyük acılar karşısında bile, yıkıntılar arasından doğan bir güneş gibi yeniden ayağa kalkıp, gülümseye bilme yeteneğidir. Kediler tehlikeyi içgüdüleriyle hisseder ve koklayarak test ederler. Sevgi ve iyi niyetler, bazen bir canlının hayatını kurtarmak için yetersiz kalabiliyor. Kediler kişilikli varlıklardır. Çocukken öğretilmeyen vefa ve merhamet duyguları, dönüp dolaşıp bunları eksik bırakan ebeveynlerin yine kendilerini vuruyor. Haddinden fazla kediye sahip olmak, dipsiz bir kuyuya düşmek gibi. Hayatta tam bir şeyler yoluna girdi derken, öyle kötü bir gelişme yaşarız ki; acısı içimize oturur. Kedi, sahibinden çok evine bağlıdır. Evini benimser, sahibini de evin misafiri olarak görür. Kediler mantıklarıyla değil iç güdüleriyle hareket ederler.”
“Yalnızlıklar paylaşıldıkça azalırken,sevgiler ve mutluluklar paylaşıldıkça çoğalır.”
“Yalnızlıklar paylaşıldıkça azalırken,sevgiler ve mutluluklar paylaşıldıkça çoğalır.”
“Yalnızlıklar paylaşıldıkça azalırken,sevgiler ve mutluluklar paylaşıldıkça çoğalır.”
“Kuş cıvıltılarının çocuk seslerine karıştığı,yaz kış huzurun ve neşenin hakim olduğu,yetişkinlerin de çocuklar kadar içten ve samimi yaşadığı,mahalle kültürünün hüküm sürdüğü,masalsı yıllarmış o zamanlar. Hani ev almayıp,komşu alındığı zamanlar… Bir acı kahvenin kırk yıl hatırı sayıldığı,acının paylaşılarak azaltıldığı,mutlulukların beraberce yaşandığı,insanların sanal ortamlarda yaşlanmadığı bir dünya.”