Kitaplar
Korkma Sakın Baykuş Kızın Günlüğü
Karanlığın Ardında Saklı
Oyun Başlasın
Yaralı Bebek
Kapılar Sonsuza Dek Kapandı
Öne Çıkan Alıntılar
“"Onur, donuyorum Kenan'ı düşünecek halde değilim. Zaten başımızı yeterince derde soktu. Şu anda bir cinayete ortak durumundayız, bilmem farkında mısın?" "Mezar yok ki ortada." "Öldürdüm, gömdüm diyor." "Serseme döndüm. Polise gitsek en az yirmi yıl yer. Öldürmüş bir de diri diri gömmüş. Ağırlaştırıcı onlarca sebep var. Alkol gibi, hız gibi... Ne bileyim boka battık galiba biz de onunla. Ne yapacağız, geri gelecek miyiz mezarı aramaya?" "Bir daha hiçbir kuvvet beni buraya getiremez. Kenan'la bir daha görüşeceğimi sanmıyorum." "Nasıl yani?" "Oğlum senin karınla kızına alkolik biri çarpsa, sonra onları diri diri gömse ne hissedersin?" "Polise filan gidecek misin?" "Bilmiyorum Onur. Şu ormandan sağ selamet bir kurtulalım hele, orasını da düşüneceğim." "Adamı hepi topu beş yıldır tanıyoruz. Hoş tanımaktan tanımaya da fark var ya. Gideriz polise, bizi çağırdı böyle böyle deriz. Onun doğru söylediğine inanmadık, mezara kadar gittik deriz. Abi ben çok üşüyorum ve yüzde bir milyon kaybolduk. Kenan da peşinizden geleceğim demişti ama on dakikayı geçeli on beş dakika oldu." "Onur sus." "Ne var? Çok üşüdüm." "Onur bir ses duydum sus."”
“''İçimdeki keder o kadar çok acı veriyor ki,diğer acılarımın farkında bile değilim.''”
“''İçimdeki keder o kadar çok acı veriyor ki,diğer acılarımın farkında bile değilim.''”
“''İçimdeki keder o kadar çok acı veriyor ki,diğer acılarımın farkında bile değilim.''”