Kitaplar
Öne Çıkan Alıntılar
“Büyük Hakas Türkoloğu Katanov, önemli kişilerin ölümünün ardından yaşanan insan kurbanı vakalarının Türkler arasında 12.-14. yüzyıla dek devam ettiğini tespit etmiştir. Bozkır alpları öldürdükleri rakiplerinin sahip olduğu ruhsal enerji olan kutu kontrol edebilmek için balbal adı verilen heykeller yaptırır ve kutlarını bu heykellerde hapsederlerdi. Bu kişiler öte dünyada kendilerinin canını alan savaşçının hizmetkarları olacaklardı. İç Asya Hun-klasik Türk dönemi ve sonrasındaki pagan mezarları ekseriyetle balballarla süslüdür.”
“Alevilikte gür bıyıkları, sazları ve tarık asalarıyla meşhur dedeler sadece cem ritüellerini yönetmiyorlar, tipik bir ruhban sınıfı yetkisi ile topluluk üyelerinin doğumunda, evlilik törenlerinde ve ölümlerinde yer alıyor ve gerekli geçiş ritüellerini uyguluyorlardı. Dedeler kimi örnekte Dede Korkut gibi çocuklara isim de veriyor, onları ergenliğe girişlerinde birlik cemi aracılığıyla Alevi kimliğine kabul ediyorlardı. Dedelerin tıpkı Kelt druitleri gibi muazzam bir hukuki tekelleri mevcuttu. Kararlarını reddeden kişiler düşkün ilan edilir ve tövbe edip düşkünlükleri kaldırılına kadar Alevi komitesinden aforoz edilirlerdi. Bu kişilerle kimse konuşmaz, evlenmez, ekmek dahi vermezdi. Dedeler kan davalarını bitirir ve köy halkı içinde meydana gelen suçları cezalandırırlardı. Dedelerin büyülü şifa güçleri olduğuna inanılır ve onulmaz hastalıkların tedavisinde hem dedenin şifasından hem de Allah’a ve Hızır gibi gayb erenlerine çağrıda bulunması için onun duasından yararlanılırdı.”
“Türk mit ve destanlarının ilham aldığı Anadolulu Pagan ve Hristiyan kültürlerin anlatıları söz konusu olduğunda Türk akademiyasında adı konulmamış bir tabu mevcuttur.”
““Ey benim beylerimle ilimin budunu! Sizlerin başına oldum artık kağan, elimizden düşmesin ne yayımız ne de kalkan, damgamız olsun bize yol gösteren bir buyan (kurt), alpler olsun savaşta kurt gibi uluyan, demir kaygılar ile olsun ilimiz orman…) “ Oğuz Kağan”
““Ey benim beylerimle ilimin budunu! Sizlerin başına oldum artık kağan, elimizden düşmesin ne yayımız ne de kalkan, damgamız olsun bize yol gösteren bir buyan (kurt), alpler olsun savaşta kurt gibi uluyan, demir kaygılar ile olsun ilimiz orman…) “ Oğuz Kağan”
“Türk mit ve destanlarının ilham aldığı Anadolulu Pagan ve Hristiyan kültürlerin anlatıları söz konusu olduğunda Türk akademiyasında adı konulmamış bir tabu mevcuttur.”