Kitaplar
At Kadar Hırçın Geyik Kadar Yabani
Zarfsız Mektuplar Antalya - Berlin Mektup Hattı
Bir Rüya İçin Gerekli Şeyler
Kaleiçi'ndeki Sır
Korkuluğa Masal Anlatan Rüzgar
Sinekler Şehri
Maksatlı Makastar
Elma Ağacı Kasabası Sakinleri
Elma Dersem Çık
Rıza Bıyık
Gökyüzü Prensi Po İle Küçük Kız
Rüzgarın Azabı
Ufacık Tefecik Kurbağacık
Kızlar İçin Prelüd
Kayıp Karınca Yuli
Hadde Toplu Şiirler ve Melvin'e Giden Yol
Elim Sende
Ağır Tören
Kar Merdiveni
Yol İnsanları
Güle Gece Yorumları
Kardan Harfler
Öne Çıkan Alıntılar
“Burası Kırklar Sokağı idi ki burada her şey olur. Sabahlar ayin gibi iner, geceler bir sürüngen gibi usul usul insana sokulur. Kim bilir kimlerin kederlenerek yürüdüğü bu sokakta nefret, tereddüt ve her türden kaygı izine rastlamak mümkündür. Zira yerden yüksektir acılar. Devraldığımız her kambur bizi toprağa çeker, sokağın yükü omuzlarımıza bindikçe biner.”
“Annem beni geyik şeklinde çizmiş kalbine. Geyik şeklinde doğmuşum. Daha doğrusu içime bir geyik kaçmış da içimde zıplar durur. Ben o kadar yabani, ben o kadar durgun ama içimdeki başka. Biri diğerine benzemiyor. Ama ikisi de yalnız.”
“Annem beni geyik şeklinde çizmiş kalbine. Geyik şeklinde doğmuşum. Daha doğrusu içime bir geyik kaçmış da içimde zıplar durur. Ben o kadar yabani, ben o kadar durgun ama içimdeki başka. Biri diğerine benzemiyor. Ama ikisi de yalnız.”
“İşte, dedim şehir de böyle. Bok yığınına benziyor. Her türlü pislik, insanı mutsuz eden ne varsa burada, bu şehirde. Lakin bu şehirden gitmek de çözüm değildi. İnsanın olduğu yerde insana huzur yoktu. Nereye gidersem gideyim bir pislikle karşılaşacağıma inanmıştım bir kere. Beni ancak bu dünyadan ölüm ya da güzel bir rüya kurtarabilirdi. Fakat bu kötü rüyalar beni nereden gelip buluyordu?”
“Burası Kırklar Sokağı idi ki burada her şey olur. Sabahlar ayin gibi iner, geceler bir sürüngen gibi usul usul insana sokulur. Kim bilir kimlerin kederlenerek yürüdüğü bu sokakta nefret, tereddüt ve her türden kaygı izine rastlamak mümkündür. Zira yerden yüksektir acılar. Devraldığımız her kambur bizi toprağa çeker, sokağın yükü omuzlarımıza bindikçe biner.”
“İşte, dedim şehir de böyle. Bok yığınına benziyor. Her türlü pislik, insanı mutsuz eden ne varsa burada, bu şehirde. Lakin bu şehirden gitmek de çözüm değildi. İnsanın olduğu yerde insana huzur yoktu. Nereye gidersem gideyim bir pislikle karşılaşacağıma inanmıştım bir kere. Beni ancak bu dünyadan ölüm ya da güzel bir rüya kurtarabilirdi. Fakat bu kötü rüyalar beni nereden gelip buluyordu?”